












| |
Enkele tips voor communicatie en strategie
Hierbij voorlopig enkele tips omtrent het selecteren van panden en/of locaties voor
woonvoorzieningen voor bijzondere doelgroepen:
- De
meeste kans op een NIMBY reactie ontstaat als er eigenlijk maar één
locatie is (Aedes Compact nr. 24: “Niet in mijn achtertuin”). Dit
voorkom je door te werken met een groslijst van panden/locaties.
- Een
actief mediabeleid maakt het mogelijk zelf tijdstip en inhoud te bepalen
van de persinformatie (Aedes Compact nr. 24)
- Grootschalige
informatieavonden zijn niet altijd geschikt. Deze leiden soms eerder tot
meer dan minder verzet. Uitgebreid contact (op afspraak, goed
voorbereid) met delegaties of vertegenwoordigers (besturen) van
belanghebbenden in een vertrouwde omgeving verdienen de voorkeur. Dan is
een echt gesprek over aard en omvang van het project, mogelijke
risico’s, kenmerken van de doelgroep e.d. wel mogelijk (Aedes Compact
nr. 24)
- Tijdige
openheid over voorlopige plannen en de te volgen procedure is wenselijk.
Maar voortijdige stellingname die geen ruimte meer laat voor aanpassing
van de plannen zonder gezichtsverlies, is onwenselijk.
- Als
het huisvesten van een specifieke doelgroep op een bepaalde plek niet
haalbaar blijkt, kan een andere doelgroep nog wel acceptabel zijn. Houd
die mogelijkheid open, zodat alle voorbereiding niet voor niets is
geweest.
- Voor
doelgroepen met een reëel overlastrisico, zeker als de buurt
die eerder heeft ervaren met die doelgroep, is het wenselijk te
streven naar een beheerconvenant waarin bewoners een actieve rol hebben
in bewaken van de gemaakte afspraken.
- Door
te kiezen voor een begeleidingscontract i.p.v. een verhuurcontract wordt
de juridische basis gelegd om snel te kunnen ingrijpen (overplaatsen van
overlastgevende bewoners).
- Maak
onderscheid tussen bewonersprotest dat voortkomt uit belastende
buurtomstandigheden (onveiligheid, overlast, slechte ervaringen) en
protest dat voortkomt uit 'bovenmatige' fixatie op eigenbelang
("onze huizen dalen in waarde..."). Het eerste vergt (extra)
aandacht voor flankerende maatregelen. Het tweede vergt (extra) aandacht
voor communicatie en voorlichting. Zie ook de publicatie "Van
karikatuur naar inzicht".
|